Fyrir löngu síðan var ung kona að nafni Anna sem átti erfitt uppdráttar í rithöfundarstöðu og reyndi að sjá sér farborða í stórborginni. Anna hafði alltaf dreymt um að verða farsæll rithöfundur en í raun var hún varla að þéna nóg til að greiða leiguna.
Dag einn fékk Anna símtal frá móður sinni. Amma hennar var látin og Anna þurfti að fara heim til jarðarförarinnar. Anna hafði ekki komið heim í mörg ár og hugsunin um að fara aftur fyllti hana bæði sorg og kvíða.
Þegar Anna kom á vettvang tók fjölskylda hennar á móti henni með opnum örmum. Þau föðmuðust og grétu og rifjuðu upp minningar sínar um ömmu sína. Anna fann fyrir tilheyrslu sem hún hafði ekki fundið fyrir í langan tíma.
Eftir jarðarförina kom fjölskylda Önnu saman hjá ömmu hennar til að fara yfir eigur hennar. Þau flokkuðu gamlar myndir, bréf og smáhluti, hvert þeirra með sérstöku minningarorði. Anna varð hissa að finna bunka af gömlum sögum hennar, sem hún skrifaði þegar hún var bara barn.
Þegar Anna las sögurnar sínar færðist hún aftur til tíma þegar hún hafði engar áhyggjur eða ábyrgð. Sögurnar hennar voru fullar af ímyndunarafli og undri og hún áttaði sig á því að þetta var sú tegund ritlistar sem hún hafði alltaf viljað skrifa.
Seinna um kvöldið sat Anna í eldhúsi ömmu sinnar, drakk te og starði út um gluggann. Hún tók eftir einnota plastbolla sem stóð á borðplötunni og það minnti hana á þægindi og aðgengi nútímalífsins.
Allt í einu fékk Anna hugmynd. Hún myndi skrifa sögu um ferðalag einnota plastbolla. Það yrði saga um ævintýri bollans, notagildi hans í daglegu lífi og lærdóminn sem hann lærði á leiðinni.
Anna eyddi næstu vikum í að skrifa söguna sína og lagði hjarta og sál í hvert orð. Þegar hún var búin vissi hún að þetta var það besta sem hún hafði nokkurn tíma skrifað. Hún sendi hana inn til bókmenntatímarits og henni til undrunar var hún samþykkt til birtingar.
Sagan sló í gegn og varð fljótt vinsæl. Anna var tekin í viðtöl við nokkrar fréttastofur og hún varð þekkt sem hæfileikarík rithöfundur. Hún byrjaði að fá tilboð um bókasamninga og fyrirlestra og draumur hennar um að verða farsæll rithöfundur rættist loksins.
Þegar Anna hélt áfram að skrifa fór hún að taka eftir útbreiðslueinnota plastbollarí daglegu lífi. Hún sá þau á kaffihúsum, veitingastöðum og jafnvel heima hjá sér. Hún fór að hugsa um jákvæðu hliðarnar á því aðeinnota plastbollar, eins og þægindi þeirra og hagkvæmni.
Hún ákvað að skrifa aðra sögu um ferðalag einnota plastbolla, en að þessu sinni yrði það jákvæð saga. Hún myndi skrifa um getu bollans til að sameina fólk, minningarnar sem hann skapaði og sjálfbærniátak fyrirtæki eru að grípa til til að draga úr úrgangi.
Sagan um Önnu var vel tekið og hún hjálpaði til við að breyta frásögninni í kringum hana.einnota plastbollarFólk fór að sjá þau í jákvæðara ljósi og fyrirtæki fóru að innleiða sjálfbærari starfshætti.
Anna var stolt af þeim áhrifum sem skrif hennar höfðu haft og hún hélt áfram að skrifa sögur sem hvöttu fólk til að hugsa öðruvísi um heiminn í kringum sig. Hún vissi að stundum þarf bara að breyta sjónarhorni til að skapa jákvæðar breytingar.
Frá þeim degi gaf Anna sjálfri sér loforð um að vera alltaf trú ástríðu sinni og nota skrif sín til að gera gagn í heiminum. Og hún mundi alltaf að stundum getur innblástur komið úr ólíklegustu áttum, jafnvel úr einnota plastbolla.
Birtingartími: 27. apríl 2023