Óskar hafði alltaf verið ævintýramaður í hjarta sínu. Hann elskaði að skoða nýja staði, hitta nýtt fólk og prófa nýja hluti. Svo þegar hann var staddur mitt í eyðimörkinni vissi hann að ævintýri væri framundan.
Þegar Óskar gekk um heitan sandinn fór hann að finna fyrir þyrsti. Hann hafði meðferðis vatnsflösku en hún var næstum tóm. Hann leit í kringum sig í von um að finna læk eða brunn en það eina sem hann sá voru sandöldur sem teygðu sig út í allar áttir.
Rétt þegar hann hélt að hann yrði að gefast upp og snúa við, sá hann litla sjoppu í fjarska. Hann hraðaði sér, spenntur að sjá hvort þau hefðu eitthvað að drekka.
Þegar hann nálgaðist búðina sá hann skilti sem auglýsti kalda drykki þeirra. Hann þaut inn og stefndi beint að kælinum. En þegar hann opnaði dyrnar varð hann fyrir vonbrigðum að sjá að allir drykkirnir voru í einnota plastbollum.
Óskar hafði alltaf haft áhyggjur af umhverfinu og hann vissi að einnota plastbollar væru stór þáttur í mengun. En hann var svo þyrstur að hann gat ekki staðist freistinguna. Hann greip bolla og fyllti hann með ísköldum sítrónusafa.
Þegar hann tók fyrsta sopa sinn varð hann hissa á því hversu hressandi það bragðaðist. Kaldi vökvinn slökkti þorsta hans og hressti við skapið. Og þegar hann leit í kringum sig í búðinni tók hann eftir einhverju óvæntu - þar voru engar ruslatunnur yfirfullar af einnota bollum.
Hann spurði verslunareigandann út í þetta og hún útskýrði að þeir hefðu nýlega skipt yfir í nýja gerð af einnota bollum sem væru úr niðurbrjótanlegu efni. Þessir bollar litu út og væru eins og plast, en þeir væru í raun úr plöntum.
Óskar var hrifinn. Hann hafði alltaf talið að einnota bollar væru umhverfisslys, en nú sá hann að það var til betri leið. Hann kláraði sítrónuvatnið sitt og hélt aftur út í eyðimörkina, fullur af orku og von.
Þegar hann gekk hugsaði hann um lærdóminn sem hann hafði lært. Hann áttaði sig á því að stundum eru hlutirnir sem við höldum að við vitum ekki alveg sannir. Og stundum geta jafnvel litlar breytingar - eins og að nota niðurbrjótanlega bolla - skipt miklu máli.
Þegar Óskar kom á tjaldstæðið sitt hafði hann fengið nýja virðingu fyrir einnota plastbollum. Hann vissi að þeir væru ekki fullkomnir en gætu verið verðmæt auðlind í vissum aðstæðum. Og með nýju lífbrjótanlegu lausnunum sem í boði voru gætu þeir jafnvel verið ábyrgari kostur.
Þegar Óskar kom sér fyrir í tjaldinu sínu fyrir nóttina var hann þakklátur fyrir óvænta ævintýrið sem hafði leitt hann að þessari niðurstöðu. Hann vissi að hann myndi halda áfram að kanna heiminn með opnum huga og vilja til að læra. Og hver veit hvaða aðrar óvæntar uppgötvanir og uppgötvanir biðu hans?
Birtingartími: 5. maí 2023